Proroctwo o Aslanie
📖 Ścieżka Opowieści
Siedząc przy ogniu, dzieci słyszą o imieniu, które jest jak wiatr i ogień. Pan Bóbr, upewniwszy się, że nikt ich nie podsłuchuje, szepcze słowo: Aslan. Na dźwięk tego imienia, każde z dzieci reaguje inaczej.
Piotr czuje nagły przypływ odwagi. Zuzanna czuje coś pięknego, jakby rozległa się cudowna muzyka. Łucja czuje radość, taką jak w pierwszy poranek wakacji. Ale Edmund... Edmund czuje tajemniczy lęk. Bo jedni reagują na światło radością, a inni – strachem.
Bobrowie opowiadają o starych proroctwach. Mówią, że Aslan jest Królem, Władcą Puszczy, i że to On rozprawi się z Czarownicą. Recytują stary wiersz: „Gdy zębem wkoło błyśnie, Zimę nagła śmierć uściśnie, A gdy grzywą złotą wstrząśnie, Da początek wiecznej wiośnie”.
Sens Fabularny
To moment, w którym Nadzieja przestaje być tylko uczuciem, a staje się Osobą. Dzieci dowiadują się o Aslanie – Wielkim Lwie, który ma moc złamać klątwę wiecznej zimy. Dowiadują się też, że są częścią proroctwa o czterech tronach w Ker-Paravelu.
Most do Adwentu
Każdy z nas ma w sobie imię, które budzi nadzieję. Może to być imię ukochanej osoby, którą mamy spotkać, albo imię wartości, której ufamy. Adwent to czas wyczekiwania na „Aslana” w naszym życiu – na tę siłę, która przemienia lęk w odwagę, a smutek w radość.
Ścieżka Duchowa
Imię Jezus, jak imię Aslana, w jednych budzi lęk, a w innych nadzieję. Adwent to czas powtarzania tego imienia, by jego moc zmiękczyła serce. To oczekiwanie na Króla, który przynosi Wiosnę.
❤️ Ścieżka Wartości: Nadzieja
Nadzieja jest siłą, która pozwala iść naprzód, nawet kiedy wiesz, że wokół jest jeszcze zima. Nie jest to naiwność, ale głębokie przekonanie, że zło nie ma ostatniego słowa. Nadzieja w Narnii to pewność, że Lwy są potężniejsze od Czarownic.
Dziecko uczy się nadziei, gdy dostaje obietnicę, która się spełnia – obietnicę powrotu taty, obietnicę nowego dnia. Nadzieja mówi: „To nie koniec historii. Najlepsze dopiero przed nami”.
Refleksja Serca
- Kiedy ostatnio czułeś nadzieję, która dawała siłę do działania?
- Co dziś jest twoją „obietnicą wiosny” w środku zimy?
- Jakie imię (osoby, idei) budzi w tobie najwięcej światła?
Nadzieja to światło, które widzi wschód słońca, zanim ono wstanie.
Refleksja Duchowa
Chrześcijańska Nadzieja nie jest wiarą, że będzie łatwo, ale wiarą, że On jest dobry i przyjdzie. Adwent to czekanie w nadziei, która jest jak światło w ciemnym lesie.
Zadanie: Na małej kartce napiszcie słowo, które dziś daje wam nadzieję (np. Miłość, Rodzina, Zdrowie, Spokój).
Połóżcie kartkę pod świecą (lub obok niej). Zapalcie świecę i przez chwilę patrzcie w płomień, myśląc o tym słowie. Niech to będzie wasze małe proroctwo nadziei na resztę Adwentu.