Co Maria Montessori widziała w dziecku? – czyli dlaczego właśnie Montessori

Czasem ktoś pyta mnie „dlaczego Montessori?”

Ten wpis niech będzie początkiem mojej odpowiedzi na to pytanie…

„Uczyłam się dziecka. Wzięłam to, co dziecko mi przekazało i wyraziłam to. Tak powstała metoda zwana metodą Montessori.” 

Maria Montessori wskazując na to kim jest dziecko, uczy poszanowania jego godności oraz nowej miłości względem niego. Uważa, że niezbędne jest, aby dziecko doskonaliło się samo poprzez własną aktywność oraz rozwijało inteligencję dzięki dokonywanym przez siebie doświadczeniom. Kładzie nacisk na zdobywanie niezależności przez dziecko, która prowadzi do rozwoju autonomii, rozumianej przez Montessori jako wyraz respektowania innych osób i rzeczy. „Daj mi czas” i „pomóż mi zrobić to samodzielnie” to dwa postulaty głoszone przez Marię Montessori, w imieniu dziecka, które realizowane są w jej systemie wychowawczym.

Najważniejsze założenia pedagogiki Marii Montessori:

  • Każde dziecko i jego praca powinno być szanowane

  • Dziecko ma niespotykaną zdolność do nauki

  • Dziecko uczy się całym ciałem – do harmonijnego rozwoju potrzebuje odpowiedniej stumulacji zarówno w sferze motorycznej, emocjonalnej, społecznej, duchowej i intelektualnej

  • Dziecko uczy się poprzez aktywność (pracę), przez doświadczanie. Kluczową rolę w rozwiązywaniu problemów mają tu dotyk i ruch

  • Dziecko samo wybiera aktywność spośród wcześniej zaproponowanych/przygotowanych w otoczeniu przez dorosłego. Taki samodzielny wybór wzmacnia zainteresowanie dzięki temu praca staje się bardziej efektywna

  • Środowisko/otoczenie powinno być tak przygotowane, aby dziecko mogło się w nim poruszać swobodnie i samodzielnie (poczucie wartości). Ważnymi pojęciami tutaj jest “porządek” i “stymulacja”

  • Nauczyciel/rodzic pełni funkcję promotora a nie tradycyjnego nauczyciela “wykładającego temat”. Ważne jest zaufanie do dziecka

  • Kształcenie przesycone jest ideą pokoju i szczególną troską o środowisko, w którym żyjemy.

    dlaczego Montessori

Nasze dzieci są przyszłością, a my jesteśmy dla nich wzorem i od tego jak będziemy je traktować zależy ich przyszłość.

Dziecko potrafi samo dokonać wyboru.
Dziecko lubi powtarzać ćwiczenia.
Dziecko ma wspaniałą zdolność koncentracji jeśli jest zainteresowane daną aktywnością.
Dziecko lubi porządek i sensowne zajęcia.
Dziecko nie domaga się nagrody oraz kary.
Poczucie godności wzrasta u dziecka, jeśli ma możliwość wyboru tego, czym się zajmuje i jak długo ta aktywność trwa.

Dorośli nie kształtują dziecka, ale mogą przeszkodzić w Jego harmonijnym rozwoju. Dziecko samo potrafi rozwijać swoje zdolności, a my – dorośli możemy albo wspierać je i to co buduje, albo to zniszczyć “ … tak jak fala, która zabiera piaskowy zamek i zmusza twórcę do budowania od nowa”.

“Jeśli naprawdę chcemy dokonać pozytywnych zmian w naszym życiu i rozszerzyć światło cywilizacji na szersze forum, to musimy zwrócić się DO DZIECKA”